In de pers

'Wij moeten proberen op basis van Schrift en belijdenis de eenheid te bewaren. Anders dreigt op den duur een situatie zoals in de CGK. Wegglijden is o zo gemakkelijk. Je kunt een gemeente in een halfjaar verpesten, maar er zijn jaren nodig om haar op te bouwen. Wij doen niet anders dan afbreken, het is God Die herstel aanbrengt. Enige accentverschillen mogen er zijn. Maar laten wij van de Waarheid die ons is toevertrouwd niet afwijken.

Het andere punt waar ik bezorgd over ben is de talenkennis van studenten en predikanten. Grieks, Latijn en Hebreeuws. 'Theologie is talenkennis', zei eens iemand. Daar zit een grote kern van waarheid in. Hier moest heel veel meer aan gedaan worden.'

Nieuwe leerstoel aan de TUA

De Waarheidsvriend, 08-01-26

Het college van bestuur van de Theologische Universiteit Apeldoorn (TUA) besloot per 1 januari 2026 een bijzondere leerstoel Waardengedreven Leiderschap in te stellen. Met dit besluit wil de universiteit het belang onderstrepen van wetenschappelijke bezinning op leiderschap in kerk, organisaties en samenleving.

De leerstoel zal worden vervuld door prof. dr. Gabriël Anthonio. Deze bekleedde de afgelopen tien jaar een bijzondere leerstoel op het gebied van leiderschap en organisaties aan de Rijksuniversiteit Groningen.

'De leerstoel richt zich op academische reflectie op het leiderschap van ambtsdragers, geestelijk verzorgers en leidinggevenden binnen identiteitsgebonden, christelijke instellingen. Daarbij gaat het onder meer om kerken, christelijke zorg- en onderwijsinstellingen en in het bijzonder ook om reformatorische organisaties. Het onderzoek binnen de leerstoel wordt uitgevoerd vanuit verschillende perspectieven en invalshoeken. Daarmee beoogt de leerstoel een bijdrage te leveren aan wetenschap en onderwijs, maar ook aan de praktijk van leiderschap binnen kerk en samenleving.'

De verboden vrucht

De Waarheidsvriend, 09-10-25, dr. G. Leertouwer

Het vroegste begin van het menselijk leven ligt intensief onder het vergrootglas en nieuwe technieken maken het mogelijk om gerichte genetische aanpassingen te doen in embryo's (CRISPR-Cas), signaleert dr. G. Leertouwer. Daarbij verschuiven bestaande grenzen, ook onder christenen.

In 2023 adviseerde de Gezondheidsraad om de onderzoekgrens bij 'restembryo's' te verschuiven van 14 naar 28 dagen. En november 2025 behandelde de Tweede Kamer een wetsvoorstel om het kweken van embryo's voor wetenschappelijk onderzoek mogelijk te maken.

Het is heel begrijpelijk dat het ontstaan van menselijk leven wetenschappers en christenen uitermate boeit. 'Het toont immers de wonderlijke wijsheid van onze Schepper. De vrucht in de buik van een vrouw spreekt van het verborgen werk van God (Pred. 11:5). De wetenschap dringt diep door in dit werk, we krijgen zicht op de structuur van het embryo en de genen. Het geeft ons alleen maar meer reden tot verwondering.'

Maar, stelt dr. Leertouwer, 'meer begrijpen leidt tot de behoefte om te grijpen naar het ideaal van een volmaaktere mens of in ieder geval om voorzienbaar leed zoveel mogelijk in de kiem te smoren. En waar ligt dan de grens? Bij deze vragen is in ieder geval het besef onmisbaar wat het beginsel, het embryo, van ware wetenschap is: het vrezen van de Heere (Ps. 111:10).'

Leertouwer ziet als oorzaak van verschuiving van grenzen, ook onder christenen, de sterkere relativering van de beschermwaardigheid van het vroegste leven. Mede door de gedachte dat de mens geroepen zou zijn als mede-schepper, co-creator, mag hij meewerken aan een mooiere wereld waarin ook het kweken van embryo's voor wetenschappelijk onderzoek past.

Echter ethicus Theo Boer oordeelt dat zo van menselijk leven een 'middel in plaats van een doel' wordt gemaakt. Menselijk leven creëren, onderzoeken en vervolgens dood laten gaan is 'bevreemdend en beangstigend'.

In dit kader moet Leertouwer denken aan het proefgebod in het Paradijs: 'van alle bomen mocht Adam de vruchten eten, maar niet van die ene. Zo mag de westerse wetenschap het leven bijna oneindig veel onderzoeken en beproeven. Met één ding mag zij echter geen proeven doen: het leven zelf. Het embryo is als de verboden vrucht die onze positie als mens op de proef stelt.'

Geloof begint bij jou

ND, 22-12-25

Regelmatig wordt er in het ND een maatschappelijke, kerkelijke of ethische vraag gesteld, waarop dan een heel forum van 'wijze mannen en vrouwen' hun antwoorden mogen geven. Zo hoeft het ND niet expliciet zelf een standpunt in te nemen of kleur te bekennen.
Vaak is een van de forumleden ds. Tj. Barnard, predikant van de Remonstrantse Gemeente te Nieuwkoop. Hij heeft een uitgesproken mening over de geestelijke kwaliteit van de krant:

'Als vrijzinnige geniet ik enorm van het ND, een krant met over het algemeen een open mind. Slechts bij een paar onderwerpen zie je het klassieke, voorschrijvende vingertje in beeld komen: abortus en euthanasie. En nu opeens bij het thuismoederschap. Impliciet, doordat de dames er toch van uitgaan dat het vrouwen moeten zijn die het huishouden draaiende houden. Het huisvrouwensyndroom …'

En even verder: 'Wie samen een kind willen krijgen, moeten er ook samen voor zorgen.'

Nou ja, Barnard, dat is ook alweer een héél ouderwets 'voorschrijvend vingertje', hoor. Vandaag (22-01-26) lazen we in uw geliefde krant dat een carrièrevrouw er van overtuigd is dat 'het heus wel mogelijk is om kinderen te hebben en tegelijkertijd de top van een bedrijf te beklimmen. En dat het heus voldoende is je kinderen alleen in het weekend te zien.'

Geen probleem van maken dus!, ds. Barnard. Ga even naar de website van uw broederschap en u weet weer wat u moet doen om weer met de tijd(geest) te sporen. Daar lezen we:

'Wij vinden dat geloof begint bij jou. Met de dingen die je meemaakt en de vragen die hierop volgen. Met de mensen die je ontmoet en de gesprekken die je hebt. Als geloof bij jou begint, dan is het ook van jou. Mag je er een eigen mening over hebben. Dingen ter discussie stellen. En zelfs de vrijheid nemen om niet alles te geloven.'

Hoop(eloos)

ND 22-12-25, L. van de Kamp

In het ND hebben 'vogels van allerlei pluimage' een kooitje. Zo ook rabbijn Lody van de Kamp die regelmatig een column verzorgt in het blad.

Het kernwoord waar de Joodse schriftgeleerde op focuste zo vlak voor de kerstdagen 2025, was hoop. Eerst schetst Van de Kamp een zorgelijk negatief beeld van onze samenleving, vooral van somberende jongens en meisjes. En hoewel er wel oplossingen worden geboden door o.a. ondersteuning en verbinding mist hij 'één woord bij het bieden van een uitweg'. En dat is het overtuigen van jongeren dat er hoop is. Want 'met de bijbelboeken van de profeten in de hand bestond er één zekerheid. Dat is de hoop op de Verlosser, de Messias.'

Nu wordt het spannend! Wordt nu in de 'christelijk betrokken' krant nu zelfs door een Joodse rabbijn de Christus aangewezen? Ach, luister:

'Ja, deze hoop werd inderdaad op verschillende manieren ingevuld. De een was ervan overtuigd dat wat er in Bethlehem gebeurde de ultieme invulling van de hoop was. De Messias was geboren. Voor de ander moest de komst van de Messias op een ander moment en op een andere manier gaan plaatsvinden. () Als we onze jeugd echt willen helpen om een goede toekomst te verkrijgen, is het eerste wat ons te doen staat, hun hoop te bieden. Met de boodschap die de Bijbel ons aanreikt is voldoende voorhanden.'

Kortom, puur modern religieus relativisme. Het oude ongeloof van twintig eeuwen geleden is nog springlevend. Of Jezus Christus nu wel of niet onze Hoop is (dat is Hij 1Tim.1:1) doet er niet toe, we 'hopen' samen op 'iets'.

Dit is nu precies een voorbeeld van Barnard-se vrijzinnigheid, zie boven: 'Geloof begint bij jou en zelfs de vrijheid nemen om niet alles te geloven'. Zelfs dat Jezus Christus de Messias is.

We kunnen ons voorstellen dat jongeren met deze 'geloofshoop' nog verder verdwalen in het donker. Het is eigenlijk toch ongelooflijk dat het ND zo vlak voor Kerst deze boodschap laat rond toeteren!

Is het blad daarmee niet 'christelijk vertrokken'?

Leven in Israël

Cvandaag, 24-12-25

Shutterstock

'Christelijke kerkleiders in Jeruzalem waarschuwen dat het leven voor christenen in het Heilig Land steeds moeilijker wordt. In een nieuw rapport spreken zij onder meer over oorlogsschade, geweld, beperkingen van godsdienstvrijheid en financiële druk. Volgens hen komt het voortbestaan van christelijke gemeenschappen in Jeruzalem, de Westelijke Jordaanoever en Gaza zelfs serieus in gevaar.' Zo meldt een rapport, opgesteld door de Council of Patriarchs and Heads of Churches in Jeruzalem.