Printen

Flitsen 24

 

D.J. Bolt

31-01-26

 

Als niet-belijdend lid kind laten dopen

Zicht op de kerk, 19, 01-10-26

 

De vraag wordt opgeworpen of in de Hersteld Hervormde Kerk (HHK) ouders die niet aan het Avondmaal gaan, hun kind mogen laten dopen. Dr. P. de Vries (Nunspeet) schrijft:

 

'Ik ben blij met de hervormde praktijk dat het laten dopen niet afhangt van de avondmaalgang of het ontvangen van het kerkelijk recht ertoe. Een ouder, al gaat hij/zij niet ten avondmaal en geen belijdend lid is, kan zo toch zijn of haar kind ten doop houden. De HHK onderscheidt zich hier van de kerken die uit de Afscheiding en Doleantie zijn voortgekomen (op de particuliere synode van het noorden van de CGK na). Daarbij moeten we niet vergeten dat de ouders bij de doopbediening een belijdenis uitspreken in het beantwoorden van de doopvragen. Van vrijblijvendheid is dus geen sprake.'

 

Het lijkt ons nodig om hier verder over door te praten. Want het blijft vreemd dat je geen belijdend lid wilt zijn, niet aan het Avondmaal gaat, en toch bij de doop van je kind wel diepgaande vragen over zonde, oordeel, geloof en leer ('die hier in de christelijk kerk geleerd wordt') bevestigend beantwoordt. Hoe kan dat?

 

Een CGK-er over de kerk

De Waarheidsvriend, 38, 17-09-26

 

De Waarheidsvriend vernieuwt: heeft als nieuwe hoofdredacteur R. Molenaar, en we ontmoeten nieuwe schrijvers. Zo wordt in dit nummer een nieuw columnist geïntroduceerd: de christelijke gereformeerde Jurjen ten Brinke (48), tot voor kort voorganger in Hoop voor Noord te Amsterdam en hij werkte tien jaar bij de EO.

Uit een klein interview met hem nemen we zijn antwoord op een belangrijke vraag over.

De vraag luidt: Hoe kijk jij als niet-PKNer naar onze kerk en naar de gereformeerde bond?

Ten Brinke:

 

"Ik vind dat ik als CGK'er met roots in de Gereformeerde Gemeenten helemaal niet zoveel te zeggen heb over de brede PKN-volkskerk. Eigenlijk vind ik dat al die afgescheiden kerken gewoon terug moeten naar de Protestantse Kerk in Nederland. Ik heb veel contact met de wereldkerk en stel bij hen minder expliciet dan de GB doet de leer van de Reformatie aan de orde, omdat ik bang ben dat ik een deel daarvan diskwalificeer als ik die verbondenheid (die ik zeker ervaar!) expliciet zou noemen. Orthodoxe kerken, de Rooms-Katholieke Kerk en zeker ook veel migrantenkerken met een meer evangelicale Bijbeluitleg en uitstraling hebben zóveel waar wij van kunnen leren. De nadruk ligt voor mij op het zaligmakend werk van Jezus, de Weg, de Waarheid en het Leven. Daarnaast vrees ik dat er in gereformeerde kring te veel gemixt wordt tussen wat gereformeerde theologie en gereformeerde traditie is. Een simpel voorbeeld: in de drie formulieren van enigheid gaat het nergens over een drumstel, maar als een kerk een band gebruikt, wordt ze al snel in de hoek van niet reformatorisch' of 'niet gereformeerd' gestopt. Terwijl de prediking in dergelijke kerken soms ontdekkender is dan wat ik in een gemiddelde PKN- of zelfs in een GB-gemeente tegenkom'

 

En op de vraag wat de lezers van De Waarheidsvriend van hun columnist kunnen verwachten:

 

'Een blik op de wereldkerk, die zich onder meer in Amsterdam manifesteert. Op een landelijke Open Doors-dag kunnen GB'ers en pinkstergelovigen samen luisteren naar een katholieke priester uit Irak, in een zwart gewaad met een groot zilveren kruis op z'n buik. Dat vinden we mooi, omdat het ver weg is. Maar veel dichterbij kunnen die herkenning en puurheid er ook zijn. Ik hoop eraan bij te dragen om de blik te richten op plekken waar God nog meer werkt. Dat kan ons bemoedigen. En Hij wordt er groter van.'

 

Nou, nou. Zijn antwoord zou een goede illustratie kunnen zijn bij het artikel VHervorming?

 

Hoogleraar Kerkrecht aan de TUA

De Waarheidsvriend, 28/29, 09-07-27

 

Het blad meldt dat prof. dr. W.A. Zondag per 1 september 2026 benoemd is tot hoogleraar Kerkrecht aan de Theologische Universiteit Apeldoorn (TUA). Deze aanstelling vindt plaats in het kader van het toekomstige emeritaat van prof. dr. H.J. Selderhuis en dient ook ter ontlasting van diens huidige werkzaamheden. Gaat om een betrekking van 0,2 fte.

Deze aanstelling is naast de functie van prof. Zondag al heeft aan de TUA, namelijk als bijzonder hoogleraar op de vanuit de RMU gevestigde leerstoel 'Kerk, recht en samenleving'.

Prof, Zondag blijft als predikant verbonden aan de gereformeerde gemeente te Dordrecht.
De inauguratiedatum wordt nog gepland.

 

Soms vraag je je af: wat is er nog typisch christelijk gereformeerd aan de TUA?

 

Waardering Theologische Universiteit Apeldoorn (TUA)

Connect, 19/1, september 2026

 

De Nationale Studenten Enquête (NSE) 2026 is een jaarlijks, landelijk onderzoek, waarvoor studenten uitgenodigd worden een oordeel te geven over hun opleiding en hogeschool of universiteit.
'Onze studenten beoordelen de Bachelor Theologie gemiddeld met een 4,7, de master met een 4,2 en de master Herbronning Gereformeerde Theologie meteen 4,4 (op een schaal van 1 tot 5).

Bij de master Herbronning Gereformeerde Theologie valt op dat de studenten hun studie als zeer inspirerend (4,7) en uitdagend (4,8) ervaren. Verder zien we ook daar de hoge mate van veiligheid om jezelf te zijn (4,8). De studielast is eveneens prima (4,3). Als aandachtspunt geven de studenten de studiebegeleiding mee. Dit punt is opgenomen in de optimalisatieplannen voor komend jaar.'

---

Op 5 juni 2026 is de Master Theologie met goed gevolg afgerond door L. (Ludo) Hartog. Zijn masterscriptie had als titel '"„.tenzij U mij zegent". Luthers aanvechtingstheologie als voedingsbron voor een gelovige omgang met dwang'. Ludo ontving het predicaat 'cum laude'.

Hartog is inmiddels als predikant aan PKN Zijderveld verbonden.

 

Interview met een geslaagde TUA student

De Waarheidsvriend, 35, 27/08/26

 

Het blad publiceert een interview met ds. L. Hartog, hierboven al gerefereerd. We geven er enige aandacht aan m.n. ook om de link die hij legt met onze Gereformeerde Kerken.

Op de vraag van de interviewer 'Uit welke Bijbeltekst, -verhaal of lied put u kracht?', antwoordt Hartog:

"Tot voor kort was ik lid van een kleine, behoudende afsplitsing van de gereformeerd-vrijgemaakte kerken. Daar werd sterk benadrukt dat je als kerken verantwoordelijkheid draagt voor elkaar. In die visie is het principieel onmogelijk lid te zijn van een brede kerk als de PKN. Mijn eigen weg werd echter juist naar deze kerk geleid, maar ik worstelde met mijn eigen verantwoordelijkheid.

Toen ontdekte ik wat Christus zegt tegen de gemeente van Thyatira, waar een dwaallerares haar gang kon gaan. Hij spreekt de gemeente streng toe. Er zijn in de gemeente echter ook mensen die Hem trouw gebleven zijn. Hun wordt maar één opdracht gegeven: "Houd vast aan wat u hebt totdat Ik kom" (Openb. 2:25).

Deze ontdekking was ontzettend bevrijdend voor mij. In de brede PKN mag ik vasthouden aan wat ik ontvangen heb, trouw mijn roeping vervullen op mijn eigen plek, en al het andere aan God overlaten. Dat geeft rust!".

 

Spreekt hier niet een sterk individualisme uit? Wij zouden graag Hartog willen wijzen op onze gereformeerde geloofsbelijdenis, m.n. NGB art. 29 waar het o.m. gaat over het daadwerkelijk oefenen van kerkelijke tucht en dat dat fundeert op een heel aantal Schriftplaatsen. Denk ook aan onze Heidelbergse Catechismus v/a 85. Dat maak je niet ongedaan door een tekst te plukken uit Christus oordeel over de gemeente van Thyatira.

En ja, het geeft zeker rust als je geen tucht oefent in de kerk en ieder in z'n eigen 'modaliteit' laat leven, tot en met vrijzinnigheid. Maar de Schrift waarschuwt daar ernstig tegen! Je zult rekenschap moeten geven van deze houding waardoor schapen van de goede Herder verdwalen en verloren gaan!

 

PNGK

Gereformeerde Kerkbode Groningen, Fryslân, Drenthe, 10, 18-07-26

 

De plaatselijke samenwerking tussen de NGK en de PKN in Ruinerwold-Koekange blijft goed en wordt langzaam wat uitgebreid. Uit een enquête bleek driekwart vóór verdere samenwerking, de gemeenteleden van de PKN kozen er unaniem voor! Gedacht wordt aan het opstellen van een visie op de samenwerking, uitbreiding van de gezamenlijke kerkdiensten, elkaar leren kennen (persoonlijk en inhoudelijk) en samenwerking rondom kinderen en jongeren.

 

Waarom niet gewoon met z'n allen naar de PKN, is onze vraag? Daar pleiten immers theologen van de TUU ook voor? Neem als voorbeeld de syn. gereformeerde kerken die dat in 2004 ook deden…

 

Bijzondere jeugddiensten

Gereformeerde Kerkbode Groningen, Fryslân, Drenthe, 11, 15-08-26

 

In NGK Winsum zijn in 2024 bijzondere jeugddiensten gestart. Waarom? 'Een aantal mensen vonden dat de jeugd op hun eigen manier hun geloof moeten kunnen beleven. Ze merken, dat de wekelijkse erediensten niet echt aansluiten bij wat jongeren willen'.

En zo ontstond Cross Connect met de bedoeling 'om diensten van de jeugd voor de jeugd te ontwikkelen, waarbij volwassenen op de achtergrond blijven. Een dienst die de jeugd aanspreekt'. Elke twee maanden wordt zo'n dienst gehouden. Jongeren uit de hele regio, het Groninger Hogeland, zijn welkom.

 

De liturgie is als volgt:

- Gebed

- Drie worship-liederen, muzikaal begeleid door een band met vaste zangeressen

- Spreker

- Vragen stellen en gebedspunten aanleveren

- Weer worship

- Afsluiting

- Eten en drinken

 

Afgelopen 30 augustus was de christelijke gereformeerde predikant ds. B. Hofland (Hasselt) de (s)preker. Ja, waarom niet …

 

Wat is een kind?

De Waarheidsvriend, 22, 28-05-26

 

Deze indringende vraag stelt Elise van Hoek-Burgerhart in een column aan de orde. We vatten samen.

Van Hoek constateert dat er wetten in de maak zijn om meeroudersschap en draagmoederschap te regelen. Ouderschap dat gebaseerd is op zelfgekozen banden in plaats van biologische verwantschap. Een kind is niet langer vanzelfsprekend het kind van één vader en één moeder binnen een familielijn, maar steeds vaker het resultaat van medische en juridische afspraken tussen wensouders. Vrijwel geruisloos veranderen we de definitie van ouderschap. Daarmee verandert ook wat we onder een kind verstaan. Er leven al kinderen met meer dan twee ouders: de man die verwekt, de vrouw die de eicel levert en de vrouw die het kind draagt. Twee samenlevende vrouwen kunnen een kind hebben van een zaaddonor die al dan niet een rol speelt in het leven van het kind.

En na echtscheiding hebben kinderen vaak verschillende 'ouders': de beide natuurlijke ouders én hun mogelijke nieuwe partners, de 'bonusouders'. Het familierecht wordt zo steeds complexer.

 

De indringende vraag die de columniste stelt is: Is dit nu in het belang van het kind? 'Kinderen gedijen bij stabiliteit en voorspelbaarheid; niet alleen in hun dagelijks leven, maar ook in de regels en structuren die hen omringen.'

---

Het is, wat ons betreft, een retorische vraag. Dus, nee!

Of het politiek gezien helemaal volgens de regels, weten we niet, maar we zijn blij met de opstelling van de SGP die het uiterste doet om nieuwe wetgeving op het gebied van draagmoederschap tegen te houden. Het gaat daarin m.n. over een mogelijkheid zelfs vóór de bevruchting 'wensouders' al tot 'juridische ouders' te laten verklaren.

 

Gaan we in al deze ontwikkelingen richting Orwells 1984 profetie? Misschien in de toekomst tot 'kinderproductiebedrijven'? Bestellen van kinderen op basis van een prospectus zodat gekozen kan worden op het gebied van geslacht, intelligentie, kleur huid en ogen, etc.

Griezel!

 

Vierde gebod

De Waarheidsvriend, 25, 18-06-26

 

Protestants Nederland is een campagne gestart onder de naam Ruimte voor Rust. Met deze campagne vraagt de vereniging aandacht voor de betekenis van een gezamenlijke rustdag in een samenleving die steeds meer onder druk staat van voortdurende activiteit en bereikbaarheid. Aanleiding voor de campagne vormt onder meer dat in een eerder advies van de Raad voor Volksgezondheid en Samenleving, werd gesteld dat de Nederlandse samenleving behoefte heeft aan meer momenten van vertraging en rust.

Protestants Nederland wil het onderwerp ook onder de aandacht brengen van lokale politici en ontwikkelde daarvoor materiaal voor gemeenteraadsfracties.

 

Uit onderzoek onder 1000 Nederlanders bleek dat 41 procent van de ondervraagden vindt dat de samenleving veel of heel veel heeft verloren met het verdwijnen van de zondag als gemeenschappelijke rustdag. Ook onder jongeren tussen 18 en 34 jaar blijkt het draagvlak relatief groot: 44 procent spreekt zich uit voor een gezamenlijke rustdag, terwijl meer dan de helft verwacht dat een persoonlijke rustdag helpen om meer rust te vinden.

 

Prachtig initiatief!

 

Wijze woorden

De Banier, 5, mei 2026